Poprzedni mecz:

brak danych

Następny mecz:

brak danych

Historia

Rys historyczny WKS Gryf Wejherowo


Po 150-ciu latach zaboru pruskiego z inicjatywy Bronisława Lorenca, braci Jagodzińskich i Leona Prusinskiego powstaje w kwietniu 1921 roku Towarzystwo gimnastyczne "Sokół" gniazdo Wejherowo. Wejherowski Gryf przyjął swoją nazwę po II wojnie światowej, ale był i jest kontynuatorem bujnego życia sportowego, jakie rozkwitało w Wejherowie w okresie międzywojennym dzięki działalności takich klubów i towarzystw jak "Kaszubia" (rok założenia 1921-główny protoplasta Gryfa) "Siła". Obok nich swoje ogniwa sportowe miały: Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży "Strzelec" i "Baon Morski", w którym działają takie sekcje: gimnastyczna, rowerowa, strzelecka, piłki nożnej, bokserska, lekkiej atletyki, narciarska, zapasów.

Wejherowo przed II wojną światową liczyło zaledwie 12-13 tysięcy mieszkańców.

Najsilniejszym klubem wtedy była "Kaszubia", której piłkarze grali w A klasie. Bardzo popularne było w mieście bieganie szczególnie na długich dystansach tj. 3,5,10 kilometrów.

Rozpropagowali je głównie dobrzy zawodnicy: Langa i Bober. Bardzo duże zainteresowanie wzbudzał przeprowadzany każdego roku w święto 3 maja bieg ulicami miasta, którego start następował zawsze na rynku.

KS "Siła" posiadał bardzo silną sekcję bokserską i obok "Gedani" i "Wisły" Tczew należał do czołówki krajowej. Posiadał w swoich szeregach mistrza Wojska polskiego w wadze ciężkiej Emila Kuchanowskiego.

Wiele sukcesów sportowych w skali województwa oraz kraju odnosili zawodnicy pozostałych klubów wejherowskich: Mazur Alfons, Langa Feliks byli vice i mistrzami Polski w biegach długich w latach 1934-37, Switek Kazimierz był mistrzem Polski w boksie (waga lekka) w 1925 roku, a Skrzypczak, Miotk, Bork byli czołowymi piłkarzami województwa pomorskiego.

W przeciwieństwie do wielu wybrzeżowych klubów posiadających jak na tamte czasy świetną bazę obiektów i urządzeń sportowych wejherowska baza treningowa była w opłakanym stanie, właściwie to jej nie było. Pozyskał ją wejherowski ruch sportowy w okresie, kiedy burmistrzem miasta był Teodor Bolduan (zamordowany później przez okupantów hitlerowskich). Za czasów sprawowania władzy przez tego cieszącego się powszechnym szacunkiem człowieka w Wejherowie wybudowano korty tenisowe, na których w ramach słynnych turniejów o "Błękitną Wstęgę Bałtyku" występowały takie sławy jak: Tłoczyński, Hebda, Jędzrzejewska. Wreszcie na najwyższym "tarasie" pod lasem wybudowano pięknie położony stadion piłkarski wraz z bieżnią, trybuną i zapleczem socjalnym. Budowę całego kompleksu sportowo-rekreacyjnego rozpoczęto w 1924 roku, a całość oddano do użytku w 1927 roku. Od tego czasu dzięki tym obiektom 24 oraz staraniom wielu zaangażowanych w wejherowski sport w tym mieście. Ta baza jest praktycznie podstawą do uprawiania sportu do dziś dzień.

Wybitnym działaczem sportowym tamtego okresu i pierwszych lat powojennych był Józef Gniech, któremu nadano przydomek "króla kaszubskiego".

Dla przykładu Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" w latach 1921-39 skupiało 700-set członków zwyczajnych i wspierających, z czego 70% stanowili przedstawiciele cechu rzemiosł, a 25% pracownicy Urzędu Miasta i Starostwa.

Po wyzwoleniu życie sportowe w Wejherowie bardzo szybko odrodziła się. Już od kwietnia 1945 roku spadkobierca tradycji takich klubów jak: "Kaszubia", "Siła", "Strzelec" oraz Towarzystwa gimnastycznego "Sokół" i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży stał się "Gryf". Co prawda działały też jednosekcyjne kluby "Czytelnik" -piłka nożna "Wejherowianka"- boks, ale ich żywot był stosunkowo krótki.

W latach 1949-54 klub mógł poszczycić się następującymi osiągnięciami:

 

Zwiększono liczbę członków z 62 do 335,

Zwiększono liczbę sekcji z 2 do 13,

Przeprowadzono 138 imprez o charakterze sportowym,

Zdobyło 51 tytułów vice i mistrzowskich kraju,

Zdobyto dyplomy:

zespołowe -34,

Klas sportowych:

I - 2,

II - 21,

III -234,

Młodzieżowych - 54

Zdobyto drużynowe tytuły mistrzowskie - 14,

Pucharów i innych nagród - 14

Zorganizowano 5 turniejów piłkarskich okręgu gdańskiego, którym brało udział 260 zawodników.

W 1952 roku zmieniono nazwę z Klubu Sportowego "Gryf" na Miejski Międzyzakładowy Klub Sportowy "Gryf". Gryf trwał i trwa po dzis dzień ten jak go nazywano-twardy kaszebski klub o mocnych jak skała bokserach. Był ,bowiem Gryf przede wszystkim "wylęgarnią" pięściarskich talentów "czystej wody". Tutaj wychowywali się i otrzymali pięściarski szlif między innymi Miller, bracia Edmund I Henryk Damcowie (ten drugi był olimpijczykiem i wicemistrzem Europy), no i Hubert Skrzypczak - brązowy medalista igrzysk olimpijskich w Meksyku.

Pozbawione dużych zakładów pracy, a więc źródeł mocnego wsparcia Wejherowo spełniało coraz częściej rolę służebną wobec klubów -potentatów. Bokserzy Gryfa trafiali do GKS Wybrzeże i Stoczniowca (między innymi Najka, Śliwiński i Linstaedt), piłkarze do różnych klubów (Melcer i Rybant, Marchel do Lechi, Bork do Wisły Tczew),a piłkarki ręczne do Starty Gdańsk i tak jest po dziś dzień.

W 1981 roku klub posiadał pięć sekcji: bokserską, (juniorzy), piłka nożna (klasa okręgowa i B klasa),koszykówka( grupy młodzieżowe - w latach 60-tych drużyna seniorów grała w lidze międzywojewódzkich), piłka ręczna (grupy młodzieżowe), lekkoatletyka (reaktywowana w 1980 roku). Epizod ostatniej sekcji trwał do 1994 roku,(kiedy powstał nowy klub o charakterze typowo lekkoatletycznym - KS "Wejher") i znacz±co zapisał się w historii wejherowskiego klubu. Przy pomocy byłego zawodnika, który z czasem stał się trenerem reprezentacji wybrzeża narodził się w Wejherowie prawdziwy talent lekkoatletyczny na miarę przedwojennych zawodników: Langa i Bober. Jan Białk stał się koronowanym królem biegów długich zarówno Wejherowa jak i kraju. Był wielokrotnym mistrzem kraju w biegach na 5,10 kilometrów i tylko skomplikowana kontuzja uniemożliwiła mu uzyskanie minimum olimpijskiego.

1952 rok, w tym roku z myślą o zabezpieczeniu swojej egzystencji i rzecz jasna w celu znacznego polepszania stanu swojej bazy klub zmodernizował kompleks obiektów przy ul. Wałowej. Składał się on z: hoteliku o 26 miejscach noclegowych w 7 pokojach, zautomatyzowanej kręgielni dwutorowej i kawiarenki oraz zmodernizowanego zaplecza (z sauną) hali sportowej (31x11), a także rekreacyjnego pola do mini golfa.

 

Modernizacja całego kompleksu i przede wszystkim nowoczesna jak na ówczesne czasy kręgielnia spowodowały utworzenie nowej sekcji w MMKS "Gryf" - kręglarstwa. W późniejszym czasie okazał się to "strzał w dziesiątkę". Drużynowe Mistrzostwo Polski Kobiet, indywidualni mistrzowie kraju zarówno w kategorii kobiet i mężczyzn oraz gra w I lidze mówią same za siebie. Najsilniejszą sekcją klubu w latach 80-tych była piłka nożna. Co prawda drużyna seniorów na poziomie pomiędzy klasą A, a klasa okręgowa, ale popularność tej dziedziny sportu wzrastała wraz z liczebnością drużyn młodzieżowych. Na początku lat 90-tych tj. w 1992 MMKS "Gryf" po raz pierwszy w swojej 70-cio letniej historii awansował do III ligi.(Była to wtedy III liga pomorze).W wyniku reorganizacji tejże ligi (z 18-stu drużyn pozostawiono w lidze tylko dziewięć).W roku 1998 roku już wtedy WKS (Wejherowski Klub Sportowy) "GRYF" spadł do niższej klasy rozgrywek. Po wywalczeniu mistrzostwa IV ligi w roku następnym (tj.1999) WKS "GRYF" ponownie awansował do III ligi.

Rok 2000 charakteryzował się dalszym rozwojem działalności sportowej w sekcjach wejherowskiego klubu, którego zawodnicy i zawodniczki odnieśli wiele sukcesów w zawodach rangi międzynarodowej, krajowej, regionalnej. WKS "GRYF" liczył 280 członków (w tym 260 zawodników zarejestrowanych w związkach sportowych).Działalność szkoleniową prowadziło 4 instruktorów i trenerów. W klubie działały trzy następuj±ce sekcje: piłka nożna-III liga wielkopolska, kręgarstwo - I liga (awans do superligi), brydż sportowy - klasa okręgowa (awans do III ligi).


Tabela ligowa

Lp. Nazwa drużyny M PKT
1 Chrobry Głogów 25 48
2 Bytovia Bytów 25 45
3 Zagłębie Sosnowiec 25 43
4 Górnik Wałbrzych 25 41
5 Warta Poznań 25 40
6 Rozwój Katowice 25 39
7 Polonia Bytom 25 37
8 Raków Częstochowa 25 35
9 WKS Gryf Orlex Wejherowo 25 33
10 Błękitni Stargard Szczeciński 25 32
11 Ruch Zdzieszowice 25 32
12 Ostrovia Ostrów Wielkopolski 25 32
13 MKS Kluczbork 25 31
14 Odra Opole 25 31
15 Calisia Kalisz 25 27
16 UKP Zielona Góra 25 25
17 Jarota Jarocin 25 23
18 KS Polkowice 25 17

Awans Awans

Spadek Spadek

Transfery

TRANSFERY:
PRZYCHODZĄ:
- Łukasz Pietroń (Bytovia Bytów)
- Maciej Stefanowicz (Bytovia Bytów)
- Jacek Kusiak (Górnik Łęczna)
- Michał Twardowski (Płomień Ełk)
- Krzysztof Rzepa (Wierzyca Pelplin)
- Patryk Osowski (KS Chwaszczyno)
- Patryk Miler (z zespołu juniorów)
- Adrian Roppel (z zespołu juniorów)
- Jarosław Felisiak

ODCHODZĄ:
- Mateusz Łuczak
- Marcin Warcholak (Stomil Olsztyn)
- Tomasz Bejuk (Kotwica Kołobrzeg)
- Kacper Tułowiecki (Bałtyk Gdynia)
- Grzegorz Gicewicz (Drawa Drawsko Pomorskie)
- Marcin Dettlaff (Bałtyk Gdynia)
- Łukasz Krzemiński (Bałtyk Gdynia)


26 kolejka:
Gryf Wejherowo - Raków Częstochowa
UKP Zielona Góra - Ostrovia Ostrów Wlkp.
MKS Kluczbork - Odra Opole
Polonia Bytom - Warta Poznań
KS Polkowice - Błękitni Stargard 0:3wo.
Chrobry Głogów - Górnik Wałbrzych
Rozwój Katowice-Zagłębie Sosnowiec
Ruch Zdzieszowice - Jarota Jarocin
Calisia Kalisz-Bytovia Bytów


25 kolejka:
Bytovia Bytów-Gryf Wejherowo 3:1
Jarota Jarocin-Calisia Kalisz 3:1
Zagłębie Sosnowiec-Ruch Zdzieszowice 4:2
Górnik Wałbrzych-Rozwój Katowice 0:0
Błękitni Stargard Szcz.-Chrobry Głogów 0:2
Warta Poznań-KS Polkowice 3:0
Odra Opole-Polonia Bytom 1L1
Ostrovia Ostrów Wlkp.-MKS Kluczbork 3:2
Raków Częstochowa-UKP
 Zielona Góra 3:1